Elgars Celloconcert en Stravinsky's Vuurvogel

Muziek kan als geen ander medium de mens verheffen en optillen. Met zijn sublieme Vuurvogel-suite brengt Igor Stravinsky iedere luisteraar in een trance. In 1910 betekende deze balletcompositie de grote doorbraak voor de jonge lefgozer Stravinsky. De vlammende veren van de mythische Vuurvogel staan symbool voor verrijzenis en een onpeilbaar geluksgevoel. De onstuimige hartenklop van Stravinsky’s muziek laat niemand onberoerd. Diezelfde koortsachtige sensatie brengt het vermaarde Celloconcert van Edward Elgar teweeg. Zielsveroverend mooie cellomuziek die voor iedere solocellist het allerheiligste vormt. Nu heeft Philzuid de Belgisch-Israëlische cellist Liav Kerbel gestrikt om Elgars droompartituur fris en fantasievol in te kleuren. Eerder deelde Kerbel al het podium met sterren als Mischa Maisky en Maxim Vengerov. Philzuid geeft bovendien ruim baan aan het jonge Finse dirigeertalent Emilia Hoving voor een vurig pleidooi voor deze onsterfelijke muziek.

Muziek kan als geen ander medium de mens verheffen en optillen. Philzuid overdondert met Stravinsky’s Vuurvogel en Elgars Celloconcert.

Met zijn sublieme Vuurvogel-suite brengt Igor Stravinsky iedere luisteraar in een trance. De onstuimige hartenklop van deze muziek laat niemand onberoerd. In 1910 betekende de Vuurvogel-balletcompositie de grote doorbraak voor de jonge lefgozer Stravinsky. Vol branie voltooide hij meteen een meesterwerk voor de legendarische impresario Sergej Diaghilev van dansgezelschap Ballets Russes. De vlammende veren van de mythische Vuurvogel spreken nog altijd tot de verbeelding. De sprookjesachtige mythe achter de compositie doet er eigenlijk niet zoveel toe. De Vuurvogel is het geheime wapen in de strijd tegen de wrede magiër Kasjtsjej. Maar diezelfde Vuurvogel staat ook symbool voor victorie, herrijzenis en radicaal opnieuw beginnen. In de meeslepende partituur verklankt Stravinsky het ontwaken en ontvlammen met een waaier aan magnifieke melodieën, culminerend in het daverende slot dat de luisteraar gegarandeerd de rillingen over de rug bezorgt.

Diezelfde koortsachtige sensatie brengt het vermaarde Celloconcert van Edward Elgar teweeg. Zielveroverend mooie cellomuziek die voor iedere solocellist het allerheiligste vormt. Het in 1919 voltooide celloconcert zou het laatste, grootschalige orkestwerk zijn dat Elgar helemaal afrondde. Het was voor Elgar dé manier om de verschrikkingen van de Eerste Wereldoorlog te verwerken en in heilzame klanken om te zetten. Zestig jaar geleden vergaarde Elgars gevoelvolle concert wereldroem toen de Britse cellist Jacqueline du Pré het werk naar een nieuwe dimensie tilde. Vanaf dat moment is dit vermaarde celloconcert uitgegroeid tot de Olympus voor iedere rechtgeaarde cellist. In vier delen bestrijkt Elgar het complete emotionele palet. Nu heeft Philzuid de Belgisch-Israëlische cellist Liav Kerbel gestrikt om Elgars droompartituur fris en fantasievol in te kleuren. Eerder deelde Kerbel al het podium met sterren als Mischa Maisky en Maxim Vengerov. Philzuid geeft ruim baan aan het jonge Finse dirigeertalent Emilia Hoving. Om het programma te completeren, verrassen Hoving en Philzuid met stralende twintigste-eeuwse klanklandschappen voor orkest van de Brit Ralph Vaughan Williams en de jong gestorven Tsjechische componist Vítezslava Kaprálová.