Publiek laat pianist Denis Kozhukhin en dirigent Alpesh Chauchan keer op keer terugkomen voor applaus

Concertbezoekers zijn niet flauw met applaus. Je moet het wel heel gek maken wil je als dirigent of solist niet twee of drie keer worden teruggeklapt om een staande ovatie in ontvangst te nemen. Vrijdagavond in Muziekgebouw Eindhoven scoorden zowel pianist Denis Kozhukhin als dirigent Alpesh Chauhan hoog: het Eindhovense publiek liet de eerste na het pianoconcert van Skrjabin vier keer terugkomen, en de tweede na Sheherazade van Rimsky Korsakov zes keer!

De Russische romantiek van eind 20e-eeuw deed het goed. Het orkest was in topvorm, de pianist keerde de vleugel met verve binnenste buiten en de dirigent bestierde het geheel met precaire hand-, vinger- en armgebaren, gymnastische, suggestieve lichaamstaal en vooral ogen en oren op steeltjes. En, ook maar weer eens vastgesteld: wat is Sheherazade toch een bijzonder werk. Zo melodieus, zo beeldend, zo rijk aan klankkleuren, indrukken en belevingsmomenten! Respect en inzet tekenden de uitvoering. Zelden traden de soloblazers zo fraai op de voorgrond - met een hoofdrol voor fagottist Willmer Torres Martinez - zelden waren de strijkers het zo fel eens en liet het orkest als geheel zoveel eendracht en speelplezier horen. Pianist Denis Kozhukhin toverde in Skrjabins concert een enorme variëteit aan klanken uit de Steinway-vleugel en ging de dialoog met het orkest in dit soms fluisterzachte, soms overdonderende romantische concert vol aan. Als toegift speelde hij de wonderschone Etude nr.1 van Aleksandr Skrjabin.
Leuk om te zien hoeveel support er tot slot was van het orkest voor dirigent Alpesh Chauhan. De klik was er, die sprak uit elke noot!

Marjolijn Sengers
 

Programma:
Sheherazade van Rimsky Korsakov
Pianoconcert Skrjabin
The Rock van Rachmaninow.