De zangerigheid straalt van de noten, klank kan optimaal tot ontwikkeling komen

Altijd een fijne binnenkomer, de ‘Fantasia on a Theme by Tomas Tallis’ van Ralph Vaughan Williams voor strijkorkest. De zangerigheid straalt van de noten, klank kan optimaal tot ontwikkeling komen, als strijker ben je helemaal opgewarmd voor wat meestal het hoofdonderdeel van het concert is, het soloconcert. In het geval van Philzuid donderdagavond in Muziekgebouw Eindhoven, was dat het celloconcert van Engelsman Edward Elgar, dat in de uitvoering van de eveneens Engelse celliste Jacqueline Du Pré (1945-1987) in de jaren zestig zijn weg naar de wereld heeft gevonden. 

Cellist Liav Kerbel bleek de juiste toon en instelling te hebben voor dit lyrische concert. Groot, vol, rijk van klank en intens van streek begeesterde hij de luisteraars met deze melancholische muziek, waarin Elgar de Eerste Wereldoorlog herdenkt. De solist moet veel alleen doen in dit concert, het orkest heeft vooral een volgende functie. Kerbel nam met verve het voortouw en kreeg het orkest goed mee. Als toegift speelde hij de ‘Berceuse’ van de vergeten Nederlandse componist Joseph Hollman (1852-1926). Was het twee weken geleden ‘Le Sacre du printemps van Strawinsky’, deze avond was het de suite uit ‘De Vuurvogel’, een wat rustiger, maar zeker niet minder intens werk, waarin melodie het wint van ritme. Of de grote gebaren van de jonge Finse dirigente Emilia Hoving waren wat het orkest nodig had is de vraag. Het speelde wat onscherp en ritmisch wisselvallig, zonder overigens de emotie in de muziek tekort te doen. 

Verrassend mooi was de Suita Rustica van de Tsjechische Vitèszlava Kaprálová (19151940), een levendig werk met verwijzingen naar haar landgenoten Antonin Dvorak en Bohuslav Martinu.  Kleine kanttekening: vier stukken van verschillende komaf en inhoud op één programma is wat veel. Eén minder had meer focus gebracht. 

Marjolijn Sengers 

Foto:  Valentina Blinova als de Vuurvogel, (Ballet Russe, 1936)