Sjostakovitsj 1 en Brahms' Vioolconcert

Met zijn Vioolconcert voltooide Brahms een van zijn absolute kroonjuwelen. Voor Philzuid-concertmeester Lei Wang komt een droom uit.

Een vioolconcert dat qua spanningsboog en scherpzinnigheid zijn gelijke niet kent. Aangevuurd door muze, topviolist en goede vriend Joseph Joachim schreef Brahms een breed uitwaaierend concert dat alle grote emoties aanvinkt. De eeuwige vrijgezel Brahms had een dierbare vriendenkring om zich heen verzameld, onder wie de Schumanns en Joachim. De altijd aan zichzelf twijfelende Brahms had een betrouwbare sparringpartner aan de consciëntieuze Joachim. In 1878 schreef Brahms schoorvoetend aan Joachim dat hij ‘enkele vioolpassages’ klaar had liggen. Meteen spoorde Joachim hem aan om werk te maken van een gedroomd vioolconcert. Dit bescheiden opzetje zou uitmonden in een monumentaal, driedelig vioolconcert dat als een persoonlijk portret van vioolmaestro Joseph Joachim wordt gezien. In een imposant openingsallegro speelt Brahms als nooit tevoren met melodieën en thema’s, waarbij solist en orkest elkaar beurtelings aanmoedigen. In het ontroerende Adagio heffen solist en orkest samen een bezield lied aan. Brahms’ Vioolconcert geeft zijn geheimen niet zomaar prijs. De vioolsolist reikt daarvoor diep in de reserves, op zoek naar de grenzen van de techniek en inlevingsvermogen. Lei Wang -concertmeester van Philzuid- maakt samen met haar orkest een langgekoesterde viooldroom waar. 

Philzuid opent het concert met een bijzondere surprise: de stormachtige Faust Ouverture van Brahms’  tijdgenoot, de Duitse romantische componist Emilie Mayer. Met dit spanningsvolle werk maakt ze haar bijnaam ‘de vrouwelijke Beethoven’ helemaal waar. 

Als imposant slotakkoord klinkt een nieuwsgierig makende uitvoering van Sjostakovitsj’ jeugdige Eerste symfonie. Het zelfbewuste orkestdebuut van een tiener dat al bol staat van briljante creatieve invallen. Op 12 mei 1926 ging deze symfonie in première, en zijn hele leven lang bestempelde Sjostakovitsj dat heugelijke moment als de geboortedag van zijn componistenbestaan. De jonge Sjostakovitsj laat een opvallend volwassen geluid horen, waarin ook plek is voor venijn, humor en virtuositeit. Net als zijn grote voorbeeld Mahler gaat Sjostakovitsj meesterlijk aan de haal met marsen en walsen. Destijds waren topdirigenten als Bruno Walter en Otto Klemperer fan van het werk. Honderd jaar later onthult de Taiwanese gastdirigent Tung-Chieh Chuang de enorme eigentijdse zeggingskracht van Sjostakovitsj’ succeswerk.